موضوع اين شد که من نصف شبها تا صبح بهش زنگ ميزدم تا صبح با هم حرف ميزديم .(موقع اين که جفتمون واسه کنکور مي خونديم )

 تو اين مدت من و سونيا و دوستش فرناز و دوست پسرش روح الله هميشه با هم بوديم .

روح الله ماشين داشت ما جمع ميشديم هر روز ميرفتيم کافيشاپ .

 تمام کافي شاپهاي تهران رو ما رفتيم .

ديگه همه کار ميکرديم . بار اول هم من فرناز و روح الله رو تو نمايشگاه کتاب  ديدم .

يادش بخير چه بادي بود . موهاي منم بلند،همش رو هوا بود .

خلاصه ما اون روز بيشتر قرفه ها رو ديديم و کلي خريد کرديم .

انقدر مسخره بازي  در آورده بوديم که داشتيم از خنده مي مرديم .

قصه ي خنده ي ما تو اون روز وقتي شروع شد که من يه کتاب حافظ واسه سونيا خريدم .

بعد روح و الله شروع کرد خريد کردن واسه فرناز .خلاصه هي از رو خنده واسه دوست دختر هامون  چيز ميز ميخريديم .

اون روز پسر عموم ميلاد هم با ما بود که از کاراي ماحرصش در اومده بود .  

موقع برگشت هوا بد جوري گرفته بود . نم نم بارون هم ميومد .

خلاصه هوا کاملا عاشقانه بود .

منو سونيا اون روز فهميديم که خيلي همديگرو دوست داريم و به هم قول داديم هيچ وقت همديگرو تنها نذاريم

 يه روز سونيا با من قهر کرد .

 سر هيچي .

من داشتم ديوونه ميشدم .

انقدر زنگ زدم خونشون که آخر سونيا رفت به باباش گفت .

بعد برگشت به من گفت اگه تونستي راضي کني بابام رو من هميشه باهات ميمونم .

 من 2.3بار با باباي سونيا حرف زدم .

آخرم قرار شد که من برم و هر وقت تو زندگيم آدم موفقي بودم برگردم .

 من يه 1 هفته ايبه سونيا زنگ نزدم