سعيد گفت امين يه چيزي ميخوام بگم اما نمي دونم چطوري شروع کنم . دو ساعت هي پيچوند آخرش گفت من رفته بودم بيرون که يه دفعه هلينا و سونيا رو ديدم . (هلينا دختر خاله سونيا بود که من سعيد و هلينا رو با هم دوست کرده بودم ) .

سونيا با حماد بود تو ماشين دوستاي حماد . امين فقط خدا ميدونه با سونيا داشتن چي کار مي کردن چون هلينا بيرون بودو حالش خوب نبود از ترس . سعيد و حماد آخر دواشون ميشه . زورکي بعد از مدتها سونيا رو ميارن بيرون و ميرسوننشون خونه .

 سعيد گفت دلم نيومد بهت نگم . من همون موقع از رو عصبانيت لباسمو پوشيدم و ساعت 2:30 نصف شب با سعيد رفتيم دنبال سونيا . به هزار زورو زحمت سونيا رو از خونه کشونديم بيرون .

من از سونيا پرسيدم چي شد ولي اون هيچي نگفت .گفتم چرا انقدر بهم دروغ ميگي بازم هيچي نگفت . آخر بهم گفت امين من اگه جنده هم بشم به تو هيچ ربطي نداره در حالي که شب قبلش گفته بود من ميخوام زنت بشم و کلي گريه کرده بود .

 منم از روي عصبانيت که اين چه حرفي بود که زدش زدم زير گوشش و کلي سرش داد زدم . بعد اومد از ماشين پياده بشه که اصلا دست خودم نبود حولش دادم بيرون و گفتم ديگه اسم امين رو نيار .

 برگشت بهم گفت امين خيلي آشغالي . وقتي اينو گفت ديگه دست خودم نبود از ماشين پياده شدم زدم زير گوشش بعد گرفتمش چسبوندمش به ديوار گلوش رو گرفتم و داشتم خفش ميکردم که سعيد اومد به زور من رو کشيد کنار منو با سر انداخت تو ماشين (شب احيا بود تو ماه رمضون و همه تو خيابون بودن ) سونيا رو همونجا
ول کرديم و اومديم خونه ديگه انقدر اعصابم خورد بود رفتيم کله پاچه بخوريم نزديک سحر بود در همين حين حماد ( دوست سونيا ) زنگ زد به من و شروع کرد به فهش دادن منم انقدر داغون بودم منم شروع کردم به فهش دادن بعد سعيد گوشي رو از من گرفت .

يه خورده هم اونا بت هم دعوا کردن بعد براي 1 ساعت بعدش قرار دعوا گذاشتن تو ستارخان  جلو مسجد . من و سعيد رفتيم هر چي گنده لات تو محل بود
جمع کرديم رفتيم ستارخان ولي نبودن يه خورده هم منتظر شديم ولي نيومدن بعد حماد زنگ زد گفت بياين اکباتان ما رفتيم اونجا ولي اونجا هم نبودن از ترسش جرات نکرد بياد . خلاصه اينکه تا صبح ما دنبالش گشتيم که ديگه از ترسش گوشيشم خاموش کرد .

 ما رفتيم خوبه من تا دو روز فقط خوابيده بودم از جام بلند نشدم اصلا فکرشم نمي کردم که يه روز کسي رو که انقدر دوسش دارم رو بزنم حرف حماد حرفهاي سعيد اون حرفهاي خود سونيا روم خيلي تاثير گذاشته بودن . خيلي بهم ريخته بودم . ديگه نتونستم تحمل کنم بازم
زنگ زدم به سونيا و معذرت خواهي کردم و قطع کردم و گفتم ديگه باهات کاري ندارم کلي هم دوباره با هم دعوا کرديم و بهش گفتم هيچ وقت نمي بخشمت .

 بعدش من باز هم بخشيدمش و همرو فراموش کردم و زنگ زدم بهش و اونم مي دونست که دوري از من واسش خيلي سخته برگشت پيشم که اي کاش هيچ وقت بر نمي گشت  خلاصه اون هر شب تا آخر وقت با پسراي دانشگاه ميرفت بيرون و قليون ميکشيد و سيگارو
اين حرفها .

 هر کاري کردم که اين کارارو نکنه آخرش با هم دعوامون مشد آخرشم ميگفت امين من ميخوام باهات ازدواج کنم تو به من بايد اعتماد داشته باشي